viernes, 28 de octubre de 2011

REMATASE A PACIENCIA

Despois dunha nova derrota, a incerteza, decepción e rabia volveu a asentarse en moitos deportivistas. Esta nova derrota deixou claro que as dimensións dos campos, o tempo de adaptación á nova categoría e demais escusas que tivemos que soportar, eran iso, simples escusas que non xustifican a actuación do equipo nas xornadas transcorridas ata o momento.
Deixar claro que os máximos interesados que este equipo funcione É O DEPORTIVISMO, porque somos os que sentimos e vivimos as cores do noso equipo día a día. Os xogadores e técnicos, se o equipo descende ou non cumpre o obxectivo, iranse ao Xetafe por poñer un exemplo ou a aquel que poña 1 céntimo máis enriba da mesa.
Lembrámoslles aos xogadores que teñen unha gran débeda con esta afección que ten que ver xogar ao seu equipo en 2ª división, debido á desidia protagonizada por eles en moitos partidos da pasada campaña e que segue vixente noutros tantos da actual. Esa débeda pendente e as ganas de reparar o dano causado, ten que ser maior que as ganas de calquera xogador de calquera equipo Inferior da 2ª división. Voltamos ao do principio, abonda xa de escusas, de mala sorte, de lesións… os que xogan teñen que morrer pola camiseta que defenden e non o están facendo.
Esperamos que alguén desde dentro do vestiario teña os collóns suficientes para poñer as cousas claras a aqueles que non as teñen e que así empecen a devolver todo aquilo que lles deu esta afección e esta cidade que os acolleu con cariño. Riazor Blues cansouse de todo isto, demos suficiente marxe para ver a evolución do equipo e séguese na mesma dinámica de tempadas anteriores (2º volta da 09/10, descenso da pasada campaña).

Dentro do estadio seguiremos defendendo o noso escudo, loitando polas nosas cores e animando ao noso histórico clube porque somos nós, xunto aos máis de 24.000 aboados, os que manteñen con vida a este equipo.

Fóra do estadio cada un é libre de actuar da forma que considere oportuna, asubiar a quen se teña que asubiar, criticar a quen se teña que criticar e “espabilar” a quen se teña que “espabilar”.
Non sería conveniente que o equipo fora asubiado durante o transcurso do partido polo resto do estadio, porque iso favorecería ao rival e seguramente influiría de forma negativa nos xogadores que visten a nosa camiseta (aínda que o teñan ganado a pulso) pero temos bastantes cousas das que preocuparnos máis alá de ver se unha bancada asubía ou non asubía.
O crédito rematou, estamos ata os collóns das boas palabras, das típicas declaracións nas roldas de prensa e nas promesas que duran 90 minutos en Riazor (cando o fan) e esiximos unha reacción inmediata dos responsables de todo isto, queremos que os xogadores do noso equipo defendan a camiseta branquiazul con dignidade, tanto en Riazor como fóra del e devolvan este clube a primeira división.
RIAZOR BLUES 1987 ULTRAS R.C.D. A CORUÑA