jueves, 14 de octubre de 2010

UNIÓN E COMPRIMISO

Pasaron 6 xornadas e o equipo atópase en postos de descenso, partidos como o do outro día en Riazor fronte o Almería fan que a xente se desespere, a falta de gol que vén carrexando desde tempadas pasadas agudiza esta desilusión que se reflicte en case todas as bancadas do estadio; aínda que é pronto para xulgar, criticar e ver como as ratas que levan un tempo escondidas volven saír das súas cloacas como sucedeu hai 2 tempadas, facendo leña da árbore caída e volvendo ao seu sumidoiro cando o equipo recuperar. A tempada pasada non saíron a tomar o aire, a situación non era a idónea para o ataque, é posible que a estas temperás alturas da tempada empécense a fregar as mans e preparen o seu terreo. É lamentable ver artigos de prensa onde despois de xactarse de que Riazor sexa o estadio con menos afluencia de publico na primeira xornada, "chivense" por dicilo dalgunha maneira de que hai moitos nenos de colexios, equipos de fútbol e demais que entran ao estadio sen entrada, deben estar orgullosos do seu “noticia” claramente publicada para tentar facer dano ao club, pasando por encima de todo, mesmo das ilusións deses rapaces que por exemplo se soben un Domingo en Ribeira ou en Carballo a un bus para ver ao seu equipo e que seguramente será un recordo que garden para sempre... A moda de ser do Depor acabar anos atrás, os oportunistas e os que se soben ao carro cando todo vai vento en popa desapareceron das bancadas de Riazor, deixando sós aos máis fieis, aos que sempre imos estar aí, nas boas e por suposto nas malas. Por unha banda mellor, xa que esta xente sobra, pero o que é triste é que a cidade non mostre mais apoio ao seu equipo, que é sen dúbida un dos seus símbolos. Esta xente só darase conta do que podemos chegar a perder cando xa non haxa nada que facer, e é cando virán os choros e as lamentacións, a nosa situación é moi diferente á de anos atrás e como adoita pasar en todo, cando a cousa non vai ben moita xente bórrase e mira cara a outro lado e cando chegan os triunfos, éncheselles a boca do seu Deportivismo ,de que estiveron presentes en todos os títulos do club, do seu carné de tribuna, da súa pena con non se cuantos membros que só se dedica a facer unhas tortillas ao ano para saír no xornal de quenda e demais “méritos” O deportivismo demóstrase día a día e con mais forza cando as cousas tórcense e todo vese escuro, é aí cando o club necesita o apoio dos seus seguidores. Coma non podía ser doutra forma, o grupo esta dando a talla nestes momentos difíciles e todos temos claro que loitaremos polo noso escudo e as nosas cores até o final, non imos permitir que veña calquera a aproveitarse desta situación, non imos permitir que ningún xogador, xornalista ou quen sexa, fáltelle o respecto á nosa camiseta... Imos estar aí, facendo garda pegados ao noso escudo, observando o desenvolvemento dos acontecementos e actuando cando sexa necesario como o pasado martes en Abegondo. Temos que encher a bancada partido a partido, trae ao teu colega, anímao a vir, que se cambie de bancada, que salte, é un orgullo ver a Riazor semi-vacio e a nosa bancada chea. Para moitos somos aqueles que sempre a lean, somos aqueles que imos ao fútbol como escusa para montar rifa, que nin nos gusta o fútbol nin o noso equipo e demais tópicos que todos coñecedes... pero realmente somos os que estamos aí dando o cara día tras día, moitas persoas dos que utilizan os tópicos arriba comentados hai tempo que os tiveron que ir comendo un por un, temos demasiado claro cales son os nosos ideais e o que imos defender e non nos van a cambiar... Non podemos fallarlle ao Depor, pase o que pase debemos seguir aí, dando exemplo de forza, unión e deportivismo. Por desgraza seguramente quedemos sós nisto, pero temos a vantaxe de que non imos botar en falla a ninguén porque realmente nunca estiveron, así que está nas nosas mans meter presión en Riazor, facer que aquel que non mete o pé métao forte, que o que non presiona fágao como un can. Somos nós quen debemos meter esa intensidade, esa sensación de que aquí ninguén tira a toalla, de momento estamos no camiño pero debemos continuar con moita mais forza, é agora cando debemos demostrar o amor ás nosas cores. Hasta la Victoria Siempre!!!
*NOTA: no resumo do vindeiro encontro colgaremos máis fotos deste día.Aproveitamos para dar as grazas a toda a xente alí presente,polo madrugon e por todo o feito ese día..